Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slechts weinige wegen ten dienste, waarlangs wij het onderkunnen uitstrekken.

De belangrijkste zijn de volgende:

A. Het aantoonen van haemoglobine in het serum, resp. in de urine.

Slechts bij weinige ziekten treffen wij dit symptoom, dat onmiskenbaar op een abnorme haemolyse wijst, aan. Voorbeelden zijn sommige gevallen van paroxysmale haemoglobinurie, van de zwartwaterkoorts, van sepsis (waartoe ook de ziekte van V. WlNCKEL bij neonati gerekend mag worden) en enkele vergiftigingen. In deze gevallen heeft er blijkbaar een toxische inwerking op de roode bloedlichaampjes plaats, die hen hun kleurstof en daarmede hun belangrijkste functie doet verliezen. Het is bekend, dat het haemoglobine een vrij hooge concentratie in het plasma moet hebben bereikt, voordat het met de urine wordt uitgescheiden. Volgens PONFICK') moet [/b0, volgens BOYCOTT en ÜOUGLAS2) '/go der totale bloedhoeveélheid hiervoor vernietigd worden, terwijl SCHURIG3) zelfs subcutaan een quantiteit haemoglobine kon inspuiten, beantwoordend aan ]/4 gedeelte der in 't geheel aanwezige hoeveelheid, voordat de eerste sporen in de urine zichtbaar werden.

Een onderzoek van het serum is dus noodzakelijk, wil men geringe graden van haemolyse op het spoor komen, maar hier doet zich de groote moeilijkheid voor, dat het uiterst lastig is, geheel haemoglobine-vrij serum te verkrijgen. Indien men het bloed op de gebruikelijke wijze door venapunctie in een reageerbuisje opvangt, eenigen tijd in de broedstoof en vervolgens in de ijskast plaatst, wacht tot het serum zich heeft afgescheiden en dit daarna in voldoend

1) Berlin. klinische Wochenschrift, 1883.

2) 1. c.

3) Gecit. v. Meyerstein, Ergebnisse der inneren Medizin, Bd. 12,1913.

Sluiten