Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den kankerpatiënt nog niet gekregen en ik heb om deze reden gemeend, mij van deze wijze van onderzoek te kunnen onthouden. Te meer, waar ik wel een onderzoek naar een der eindprodukten van de bloedafbraak, het ijzer, in sommige organen heb ingesteld.

F. Bepaling der urobilineuitscheiding met urine en faeces.

Van het urobilinogeen resp. urobiline, dat met de faeces en in een zeer geringe hoeveelheid ook met de urine dagelijks ons lichaam verlaat (STEENSMA '), wordt tegenwoordig vrijwel algemeen aangenomen, mede op grond van de uitgebreide onderzoekingen van FlSCHER 2), dat zij door reductie uit de galkleurstof ontstaan. Over de plaats waar en de wijze waarop dit proces tot stand komt, bestaat echter nog groot verschil van meening. Evenmin is nog met zekerheid uitgemaakt kunnen worden, of men in urobiline één chemisch lichaam moet zien dan wel een verzameling van stoffen, wier eigenschappen in veel opzichten met elkaar overeenkomen.

Wij weten, dat duidelijke urobilinurie bij zeer verschillende ziekten voorkomt. Aan de grens van het normale staan de van verschillende zijden beschreven orthostatische en hongerurobilinurie, tot welken laatsten vorm waarschijnlijk ook die bij den diabetes mellitus nu en dan voorkomende, moet worden gerekend. Een belangrijk symptoom vormt zij bij diffuse leveraandoeningen, talrijke infectieziekten en haemolytische anaemiën. Bij de laatste is het in 't bizonder opgevallen, dat in tijden van vermeerderd bloedverval een onmiskenbare toename der urobilinurie kon worden vastgesteld. Bij het nauwe verband tusschen haemoglobine, galkleurstof

') Dissert. Amsterdam, 1918.

2) Zeitschr. f. physiologische Chemie; Bd. 75,1911; 82,1912; 95,1915.

Sluiten