Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Zij is van ouden datum, aangezien de groote gevoeligheid dezer reactie reeds in 1864 door NATANSON ') is beschreven. De maximale intensiteit van de roode kleur van het ijzerrhodanide wordt bereikt bij een verhouding van 12 mol. rhodaankali op 1 mol. ferrichloride. De samenstelling van het aldus gevormde dubbelzout is Fe(CNS)39 KCNS. 4 H20, dat in kristalvorm kan worden verkregen (KRüSS en MORATH 2). Verdunning met water of toevoeging van zuur of sommige zouten doet het ontleden onder terugvorming van een geringe hoeveelheid FeCl3 met vermindering van intensiteit der kleur. Bij aanwezigheid van aether, waarin een spoor water, wordt het direct in zijn componenten ontleed, waarbij het Fe(CNS)3 in den aether met een roode kleur overgaat, terwijl het KCNS in het water opgelost blijft, dat geheel kleurloos wordt. Men moet hierbij echter gebruik maken van tweemaal met water geschudden aether. In de in den handel gebrachte vloeistof nl. komen soms stoffen voor, die een eenigszins geelbruine tint aan de vloeistof geven en daardoor de bepaling bemoeilijken. Door uitschudden met water zijn deze geheel te verdrijven.

Uit de opsomming van de eigenschappen van de waterige oplossing van het dubbelzout volgt, dat, zonder toevoeging van aether, deze methode voor ijzerbepalingen groote moeilijkheden oplevert, aangezien reeds kleine schommelingen in de samenstelling der oplossing verandering in kleur kunnen geven. Niettemin is deze methode in den primitieven vorm toch nog door verschillende onderzoekers aangewend (JOLLLES3) (MlTTULESCU 4), DAMASKIN 5), CHARNASS 6). Terecht wordt

') Liebigs Annalen der Chemie, Bd. 130, 1861.

2) Berichte d. deutschen Chemischen Gesellschaft, Bd. 22, 1889.

3) Pflügers Archiv. Bd. 65,1898 en München. Medizin. Wochenschrift 1901

4) Zentralblatt f. innere Medizin. Bd. 25, 1904.

E) Arbeiten aus dem pharmacol. Institut Dorpat, Bd. 7, 1891. 6) Biochemische Zeitschrift, Bd. 25, 1910.

Sluiten