Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opleveren. Uit den aard der zaak is dit echter slechts moeilijk te bereiken.

GHEDINI ') heeft een methode aangegeven en zelf ook toegepast, waarbij men onder plaatselijke anaesthesie met een fijne boor een gat in de tibia maakt, waarna met een spuitje een geringe hoeveelheid merg geaspireerd wordt. Navolgers schijnt deze handelwijze nog niet gehad te hebben, hetgeen deels toegeschreven zal moeten worden aan de overweging, dat men zijn patiënten uit diagnostische nieuwsgierigheid niet gaarne aan een dergelijk trauma blootstelt, deels aan de omstandigheid, dat bij volwassen ter plaatse alleen vetmerg is te verwachten en dus op deze wijze geen uitkomsten zijn te verkrijgen. Bij andere, eveneens oppervlakkig liggende beenderen is deze techniek blijkbaar nog niet toegepast.

B. Onderzoek van het beenmerg na den dood.

Het is opvallend, dat in een betrekkelijk uitgebreide literatuur over de anaemie bij het carcinoom, rijk aan beschouwingen over haar toxischen oorsprong, bijna geen onderzoekingen over den toestand van het beenmerg bij kankerpatiënten worden aangetroffen. De oorzaak zal voor een deel ongetwijfeld liggen in de moeilijkheid, waarmede ook ik te kampen had: het spoedige verval van de mergcellen na den dood, zoodat een goede differentiatie niet meer mogelijk is. Ik trachtte door een onderzoek van strijkpraeparaten van het merg van het sternum en de ribben of door menging van medullair weefsel met 10 °/0 glycerinewater volgens de methode van PRICE-JONES 2) een indruk te krijgen van den toestand van het orgaan, waar de roode bloedcellen worden gevormd.

') Oazz. degli Ospedali, 1908, gecit. v. Oilbert en Weinberg, Traité du Sang, 1913.

2) Journ. of Pathology a. Bacteriology, V. 14 en li; 1910 en '11.

Sluiten