Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

aan deze beide stoften in de urine onderzocht. De tegenstelling „volledige" impermeabiliteit voor glucose en volledige permeabiliteit, althans geen retentie, voor ureum, heb ik als een teeken voor eenen normalen toestand beschouwd.

De keuze van proefdier was aanleiding, dat ik de mij aanvankelijk gestelde taak, den samenhang tusschen de reactie van bloed en urine te bestudeeren, niet vervuld heb. De bij kikvorschen gescheiden vascularisatie van glomeruli en tubuli maakt het mogelijk de werking van elk onderdeel afzonderlijk na te gaan. Bij mijne proeven heb ik uitsluitend langs arteriëelen weg de nier doorstroomd en in overeenstemming met de opvatting van Hamburger wil ik ook de bij mijn doorstroomings-proeven verkregen urine als een glomerulus-product beschouwen. Mijn onderzoek heeft dus eigenlijk alleen betrekking op de vraag, naar het verband tusschen reactie der doorstroomings-vloeistof en van de door de glomeruli afgescheiden urine. Dat de verkregen urine in het algemeen van reactie verschilde met de doorstroomings-vloeistof, bleek reeds door het onderzoek met neutraalrood als indicator bij de proeven van Hamburger en Brinkman. Door het langs electrometrischen weg bepalen van de concentratie der waterstofionen van doorstroomings-vloeistof en van de daarmee verkregen urine en door deze waarden te vergelijken heb ik getracht de werking der nieren in dit opzicht nader te onderzoeken. In het eerste hoofdstuk heb ik de gebruikte methodiek beschreven, in het tweede (blz. 62) de genomen proeven met een korte beschouwing der door mij verkregen uitkomsten.

Sluiten