Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den een pelgrimstocht naar dit kattenoord. Wie een kat kwelde of moordde, werd met den dood gestraft.

De Indiërs vereerden de koe, de zachte en vruchtbare, die ook voor latere geslachten tot symbool van de aarde als overvloedige en vruchtbare bleef gelden. Twee godinnen, Ida en Aditi, werden als koeien voorgesteld. In Voor-Indië doet men nog in tijden van pest en hongersnood bedevaarten naar de heilige koe Mandi.

Het paard en de hond waren bij primitieve volkeren hoog in aanzien. Zij spelen hun rol in zeer veel mythen en legenden. Maar waarschijnlijk doordat in hen minder rust en minder geheimzinnigheid als in katachtigen en in runderen te vinden is, werden zij niet als goden aangebeden. Wel werd ook bij de oude Egyptenaren het moorden van een hond met den dood gestraft en in het Boek der oude Perzen wordt gezegd: „Door het verstand van den hond bestaat de wereld." De mythische koning Gustaps der Perzen werd als een sprekend paard voorgesteld.

Het nut-aankondigende dier stelt men gelijk met het nuttige. Een voorbeeld hiervan geeft ons de Egyptische ibisvereering. De komst van den ibis, een aan den reiger verwante watervogel, kondigde het zwellen van den Nijl aan, den terugkeer tot overvloed en geluk, en daarom heiligde men den trouw weerkeerenden vogel.

Andere dieren heeft men vereerd, omdat zij eigenschappen, die ook door menschen bezeten werden, in zoo'n sterke mate vertoonden. Zoo werd bij de oude Grieken de bok tot een verpersoonlijking van het voortplantingsgeweld, en gold in Semietische godsdienststelsels de stier als het wezen van kracht

Sluiten