Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Sevilla. Dit moest wel zoo geschieden, omdat een directe in Frankrijk spelende satyre te dier tijde te gevaarlijk geweest ware en de openbare macht streng zou ingegrepen hebben. Maar toch tevens heeft de vermomming, de travesti op zichzelf iets boeiends. Zij verfijnt onmiddellijke woede tot ironie, zij geeft de menschen wat te raden. Terwijl zij zeker de hartstochten niet zoo opzweept als een direct, naakt weergeven van een toestand, een gebeurtenis, als het aan de kaak stellen van menschen, die men kastijden wil, verscherpt ze onze aandacht, omdat we achter een vorm een bedoeling moeten zoeken.

Geen travestie is gelukkiger dan die van menschen in dieren. Dieren schijnen meer te weten dan zij zeggen, en we scheppen er genoegen in, wanneer de fabeldichter hun eens het masker afneemt en ze zóó voor ons laat spreken en handelen, als we reeds meenden, dat ze dit wel doen zouden. Men wil den ezel eens net als een mensch dom en bot zien handelen en de kat bedachtzaam en valsch. Ik laat weer daar, of deze oppervlakkige psychologie een verkeerde is. De dieren hebben in ieder geval den schijn tegen zich, en een katachtige maakt op ons menschen nu niet bepaald den indruk van royale, openlijke, spontane hartelijkheid. Voor zoover de psychologie niet op werkelijke en goed begrepen feiten berust, was ze een conventioneele, een makkelijke, die we allen in onze jeugd geleerd hebben. Voor de dierkundigen, de geneesmeesters en de toovenaars van vroeger tijden was de wolf valsch en ruw, de vos slim, de kat voorzichtig en schijnheilig, de leeuw verwaand.

De dieren te laten optreden met het karakter, waarmede hen de primitieve natuurlijke-historie en

Sluiten