Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Os en ezel twistten eens Op een wand'ling en zij wedden Wie de wijste van hen zijn zou.

Niemand won het, noch gaf toe.

Eindelijk werd er toen besloten,

Dat de leeuw, als hij zou willen,

Dezen twist beslissen moest.

Niets wijzer dan dit besluit!

Beiden traden diep-gebogen Voor den troon des dierenheerschers,

Die met edel hoongelach Op het paartje nederziet.

Eindelijk sprak toen Majesteit Tot den ezel en den stier:

„Narren 't één en 't ander dier."

Beiden staan verstomd en gaan.

De fabel is in later tijden een wapen geworden in allerlei politieken en cultureelen strijd. Omdat het doel van de fabel nu nog bepaalder, nog nauwordt, is ook de keus moeilijker. Welk dier moet men als socialist, welk als reactionnair laten optreden. Een fabeltje van Karl Mayer „Spatz und Spatzin" (Mannetjes- en wijfjesmusch), dat in dienst staat van de feministische beweging, moge 't bewijzen. De dichter heeft werkelijk zijn vogels niet gelukkig gekozen. Om een egoïstischen man tegenover een slavende vrouw te stellen, waarom niet, als ook het dier zelf nog een woordje mee had mogen spreken, een fazantenhaan, een blinkerd, en een fazantenhen, een asschepoestertje gekozen? Nu vraagt men zich af, waarom juist de mannelijke

Sluiten