Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

wachte (het plotseling tevoorschijn komen) en het geheimzinnige (het weten, dat men zich verstopt heeft of dat er iets verstopt is) lief heeft. Misschien ook — wie kan dit beslissen ? — is het verstoppertje-spel van kinderen zoowel als de romantische lectuur voor ouderen een bevrediging van een atavistisch dierlijk verlangen, van een jachtlust bijvoorbeeld die nog in ons leeft. Mischien is het verbeelden op zich zelf een onbewust retrogradeeren van een menschen-persoon in de geschiedenis van zijn menschelijke ras, zooals het spel bij jonge dieren juist een onbewust vooruitzien van wat in de toeomst der dieren taak zal zijn, genoemd moet worden.

Wij hebben, toen we het dier in de mythologie en ook de vermenschelijkende dierletterkunde bespraken, reeds heel dikwijls gewezen op de aantrekmg door dieren op menschen uitgeoefend door hun avontuurlijk leven. Maar men had aan dit avontuurlijke op zichzelf nog niet genoeg en zette het aan met de mogelijkheden uit het menschenleven.

In latere dagen echter, in de negentiende eeuw wilde men juist de dieren-romantiek in zuiveren vorm beleven door het dier dier te laten. De romantiek als cultuurbeweging, die zoo heel veel kanten heeft en vanaf het einde der achttiende eeuw bijna tot nu aan toe in diverse schakeeringen voortduurde, werd hoofdzakelijk gekenmerkt door liefde voor e natuur, door het aanvoelen en begrijpen van haar schoonheid. Zij bezat dit karakter in tegenstelling met de cultuurbeweging, die vanaf de middeleeuwen tot het midden der achttiende eeuw heerschte en die zich bezig hield met den mensch en zijn karakterproblemen en conflicten, den

Sluiten