Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Een droeve blik werpt 't hertebeest Over zijn smalle land.

Het schijnt, of hij de gele heuv'lenstoet Van 't opgewaaide Veld terugziet.

En zie, een springbok heft den kop Alsof hij de vlakte rook.

Bannelingen stappen binnen enge grens Achter hun ijzren hek.

Want zoo bederft 's menschen wreede hand Elk wezen, dat God schiep.

Maar o, wat blik vol honger Zij naar 't lief gesternte zenden!

Paul Eipper daarentegen, de oplettende zwerver Van ,Per^Jn s "Zoo" en van Hagenbeck's ,,Tierpark" houdt van den dierentuin, die den modernen stedeling in staat stelt de dieren der verre landen lief te krijgen en door hen zich dicht bij de wilde en levende natuur te voelen. Eipper weet, dat de dieren in den grooten dierentuin zoowel als in het moderne circus goed behandeld worden. Zou hij dan de instellingen, die hem in staat stelden zijn: „Tiere sehen dich an", zijn „Tierkinder" en „Zirkus" te schrijven, zwart maken? Het zieke dier reeds vindt er een verzorging, die de vrije natuur, die doodt wat ze eenmaal aantast, den zwakken en zieken niet geven kan. 1)

) -.Het is onjuist den dierentuin de gevangenis der dieren te noemen; de sentimenteele dierenvriend vergeet, dat de meeste levende wezens in de natuur een veel harder bestaan hebben; men moet er voor oppassen, dat men de dierenziel niet bezwaart met menschelijke gevoelens of zelfs sentimentaliteiten.

/**®rentu*nfeider ontneemt kun de moeizame zorgen voor het dagelijksch brood, hij beschermt hen; en tegenwoordig neemt de kennis en ervaring der dieren-verzorgers bij den dag toe". (Paul Eiooer,,Dieren kijken ons aan.") '

Sluiten