Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tropen; hun scheppers zijn de kinderen der negentiende-eeuwsche romantici, die hun ziel in de natuur verwijden wilden. Ze gaan tot de natuur om der wille van de geheimzinnigheid der dieren, van hun schuifelen over de doode blaren van het bosch, om der wille van de reinheid en stilte der vlakten en wouden en van den teeren nestbouw van vogels.

Overigens grenzen zulke verhalen zonder sterk romantischen draad, waarin observatie en lyriek tot saamsmelting zijn gekomen, aan de didactische opvoedende natuurlijke-historie, die bijvoorbeeld Heimans en Thysse in Nederland met hun talrijke Werken ingevoerd hebben. Men mag zelfs opmerken, dat de verhalen van Löns en zijn geestgenooten de eigenlijke rol der natuurlijke-historie overgenomen hebben. Terwijl de wetenschappelijke zoölogie hoe langer hoe meer, hetzij morphologisch, physiologisch, genetisch of psychologisch geworden is, heeft de natuurlijke historie, de echte dierbeschrijving een onderkomen gevonden op deze afgelegen terreinen van 't domein der letterkunde.

Er zijn bepaalde verbeeldingscomplexen van den mensch, waarin het dier een romantische rol speelt. Het angst-aanjagende, het vervolgende dier leeft in de verbeelding van veel menschen. Dat de deliriumlijder zich door ratten aangevallen voelt, bewijst Wel, hoe diep de angst voor dat sombere huppelende knaagdier in den geest van menschen leeft, al zal menig burger gedurende heel zijn leven weinig denken aan deze sluipers langs de grachten-oevers. In mijn eigen kwade droomen werd ik door dieren aangevallen, op de borst door tijgers besprongen, maar vooral door een nijlpaard achtervolgd. Dit nijlpaard was dan meest Cyrus, de groote, sombere

Sluiten