Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Hooger dan de toppen met hunne trechtermonden, Waar de bloedstroom kookt van d'eeuwige lava-

[bron,

Met afhangende vlerken, hier en daar rood gekleurd, Kijkt de groote vogel, vol doodsche onverschilligheid

In stilte naar Amerika en naar de ruimte,

En naar de sombre zon, die in zijn koude oogen

> [sterft.

Van t Oosten rolt de nacht aan, waar wilde

r\ j • [pampa's

Under n stijgend gebergte zich uitstrekken zonder

[eind;

De nacht brengt over Chili slaap, over de steden

[en de stranden, Over de groote Oceaan en de goddelijke kim; Hij heeft nu heel het stille werelddeel veroverd Van t zand tot aan de heuv'len, van 't bergpad tot

[de helling

.bn zwelt en zwelt van top tot top in groei'nde

[ werveling

De zware bolle stroom van zijn stijgend getij.

Maar hij, een schim alleen, hoog op de trotsche

[ piek

Bevloeid door zwakke schijn, die bloedt over de

vtr 1 j- , [sneeuw,

Wacht op die sombere zee, die hem belegert:

Zij komt, rukt aan, bedekt hem heel en al.

In bodemlooze afgrond ontsteekt de Poolster

Op de kusten des hemels zijn starrenvuur-sein.

De condor rochelt van genot en roert de pennen

En rekt zijn spieren-rijke, afgeschubde nek,

Rijst op en zweept de wilde sneeuw der Andes,

Met rauwen schreeuw stijgt hij tot daar waar wind

[hem niet bereikt.

I

Sluiten