Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

een nieuw woord te vormen) meer de moro-logie, de zeden der dieren nagaat en verklaart en, voor zooverre ze in kudden leven, hun sociologie. Long is de beschrijver en verteller der dierlijke gewoonten en gewoontenvorming, evenals de wat meer dramatische en zijn verhalen scherper spannende Roberts dit is.

Louis Pergaud is een typische psycholoog, die zich meer tot het dierlijk individu dan tot de soort wendt. Ofschoon hij een hartstochtelijk jager was en verteller van jachtverhalen, treffen zijn waarnemingen vooral 't dier, dat dagelijks in zijn nabijheid woont: zijn hond.

Men zal overigens in het algemeen opmerken, dat de letterkundigen, die meer naar oordeelvorming over heel een dierenziel, dan naar een onderzoek van dierlijke gewoonten streven, meestal hiervoor kat of hond uitkiezen. De samenleving dezer dieren met menschen, hun urbanisatie, die velen degeneratie noemen, maken het aantrekkelijk om hun karakter te schetsen. Evenals dat bij menschen het geval is, zetten de grootere en hoogere maatschappelijkheid dezer huisdieren juist ook hun indiviudeele verschillen aan. Ik geloof, dat er tusschen circustijgers meer differentiatie plaats vindt — als gevolg van gelegenheid tot differentiatie —■ dan tusschen wilde tijgers. Ik geloof ook, dat zulke tijgers minder van elkaar verschillen dan de kat van de naaister en deze van den geleerde, de hond van de cocotte en deze van den melkboer. De reeds typische mensch kiest het huisdier, waar hij zich aan verwant voelt, en ontwikkelt nog diens aanleg in een bepaalde richting. Een zenuwachtig dametje houdt van een rillerig, verfijnd, nerveus hondje en maakt het nog zenuwachtiger.

Sluiten