Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Wonderbaarlijke daden laat volbrengen en hem mystieke invloeden toeschrijft, als modern mensch en tevens met een zekere ironie tegen het veldwinnende rationialisme, voor iedere vreemde, bovennatuurlijke gebeurtenis, die met of door de kat plaats vindt, een logisch-realistische (chemische, physische of psychische) verklaring geeft.

Het verhaal is een voorbeeld van dierensatanisme. De kat is de wreker, de wrekende demon, aan wien de mensch bewijzen moet, dat hij zich den Duivel heeft overgegeven, en die, nadat hij 's menschen slachtoffer geworden is, zich tot zijn aanklager opWerpt. Het is de zwarte kat der volksverbeelding, die we in dit geheimzinnig sombere verhaal ontmoeten. Maar naast de vermenschelijking, of liever gezegd de demoniseering van het dier, welk een werkelijkheid is hier alweer te vinden! Hoe licht kan de altijd iemand volgende, de zich altijd tegen de beenen van een zenuwachtig mensch opstrijkende kat dien mensch tot een obsessie worden.... En hoe wonderlijk goed is dat eigenaardige psychische keerpunt aangegeven, waar liefde tot kwelzucht wordt. Dikwijls lijden juist dierenliefhebbers aan pijnlijke droomgezichten van kwellingen, die men dieren doet ondergaan. Octave Mirbeau, een ware dierenvriend, schilderde in zijn Werken vaak de meest geraffineerde diermartelingen. (Joseph in zijn, ,,Le journal d'une femme de chambre"; den lijdensweg van den hond Turk in ,,Contes de ma Chaumière"). In Franz Werfel's tooneelstuk „Schweiger" gaat een kindervriend er toe over °P kinderen te schieten, juist omdat een angstdroom tot dwang-gedachte en -behoefte is verworden, en walging lust naar het walgingwekkende heeft gebaard. Ook het omgekeerde, dat uit dorst

Sluiten