Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ken, maar aan den anderen kant wilde ook geen dezer aandacht aan hen schenken en daarom juist waren zij zoo in hun schik, toen Mowgli bij hen kwam om met hen te spelen en toen ze hoorden hoe boos Baloe daarover was.

Het was heelemaal niet hun bedoeling geweest iets meer te doen _ de Bandav-log heeft eigenlijk nooit een bedoeling, welke dan ook — maar een hunner had een schitterend idee naar het hem zelf voorkwam. Hij vertelde aan al de anderen, dat Mowgli m den stam van zeer veel nut zou kunnen zyn, omdat hij takken dooreen vlechten kon tot schermen, om hen te beschutten tegen den wind; als ze hem dus als gevangene bij zich hielden, zouden zij hem kunnen dwingen hun dat ook te leeren.

Mowgli had, als het kind van een houthakker allerlei instincten geërfd en zoo maakte hij vaak van afgevallen takken kleine hutten, zonder er verder bij te denken, hoe hij daar eigenlijk toe kwam. Ue apen, die hem, als ze hoog in de boomen zaten, daar beneden bezig zagen, vonden zijn werk wonder-mooi. Ditmaal, zeiden zij, zouden ze werkelijk een aanvoerder kiezen en het vestandigste volk worden in heel den Dsjungel, zóó verstandig dat iedereen hen zou opmerken en benijden. Daarom volgden ze Baloe, Bagheera en Mowgli heel stilletjes door den Dsjungel, tot het tijd werd voor het middagslaapje; en Mowgli, die zich heel erg schaamde, legde zich te slapen tusschen den panter en den beer, zich vast voornemend, zich nooit meer met het Apen-volk te bemoeien.

Het eerste wat hij zich na dit oogenblik weer ennnerde was, dat hij zich door handen bij armen en beenen voelde grijpen — harde, sterke, kleine handen — en daarna het sleuren van takken langs

Sluiten