Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zijn gezicht. Naar beneden kijkend, zag hij door de zwaaiende bogen, door boomtakken gevormd, Baloe, die met zware stem den Dsjungel wekte en Bagheera die tegen den boomstam opsprong, al zijn tanden dreigend ontbloot.

De Bandar-log hier een triomf-gehuil aan en trok zich terug op de hoogste takken, waar Bagheera hen niet durfde volgen, terwijl ze riepen: „Hij heeft aandacht aan ons geschonken; Bagheera heeft ons opgemerkt. Alle Dsjungel-bewoners bewonderen °ns om onze behendigheid en onze slimheid."

Toen begonnen zij hun vlucht en de vlucht van het Apenvolk door het Rijk der boomen is een van die dingen, die niemand beschrijven kan. Zij hebben daarboven hun geregelde wegen en zij-wegen, nu weer eens gaan ze omhoog, dan weer omlaag, afwisselend tusschen vijftig en honderd voet boven den grond en langs die wegen kunnen zij trekken, zoo noodig zelfs des nachts.

Twee van de sterkste apen grepen Mowgli onder de armen en slingerden met hem weg door de boomtoppen, met sprongen van twintig voet. Waren ze alleen geweest, dan hadden ze dubbel zoo snel kunnen gaan, maar het gewicht van den jongen belemmerde hen in hun bewegingen. Hoe akelig en duizelig Mowgli ook was, hij genoot van den wilden zweeftocht, ofschoon het gezicht van de aarde diep onder hem, hem toch ook weer angstig maakte en de hevige schok, aan het einde van de sprong over niets dan leege lucht, hem het hart in zijn lijf deed stilstaan. Zijn geleiders sleepten hem hoog in de boomen, hij voelde de bovenste, dunne takjes onder hun gewicht kraken en buigen. Dan eensklaps sprongen ze weer met een heeschen gil en een schreeuw dwars door de leegte, om zich vervolgens,

Sluiten