Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

,,Goed gesproken", bromde Baloe binnensmonds, want Mowgli had uiterst wellevend zijn dank geuit. De Python liet zijn kop een oogenblik zachtjes op Mowgli's schouder rusten. „Een dapper hart en een beleefde tong", zei hij. „Daarmee zal je het in den Dsjungel ver brengen, kleine Mensch. Maar ga nu vlug met je vrienden hier vandaan en ga slapen, want de maan gaat al onder en wat er nu volgt is minder geschikt voor je om te zien."

De maan zonk weg achter de heuvelen en de rijen bevende apen, die daar saamgehokt zaten op de borstweringen der muren, zagen er uit als de versleten gerafelde kant van een kleed. Baloe ging naar het reservoir om te drinken en Bagheera begon zijn pels weer wat in orde te brengen, terwijl Kaa naar het midden van het terras gleed en zijn kaken sloot met een klap, die de aandacht trok van alle apen, zoodat deze hun blikken op hem richtten.

,,De maan gaat onder", zei hij. ,,Is het nog licht genoeg om te zien?"

Van de muren klonk een zucht, gelijk aan den wind die door de boomtoppen strijkt. — Wij kunnen nog zien, o, Kaa."

„Goed. Dan begint nu de dans — Kaa's Hongerdans. Zit stil en kijkt toe."

Twee of driemaal beschreef hij met zijn lichaam een grooten cirkel, onderwijl den kop van links naar rechts en van rechts naar links wiegelend. Toen begon hij met zijn lange lijf hoepels te maken en acht-figuren en daarna driehoeken, waarvan de hoeken niet spits, maar gebogen waren en die langzaam overgingen in vier- en vijfhoeken. Dan weer golfde zijn lichaam over den grond als een touw, dat men aan het eene einde vasthoudt en dat vlak bij den grond krachtig op-en-neer bewogen wordt.

fe

Sluiten