Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

stelingetjes op na hield. Bijna al mijn tijd bracht ik met hen door, en ik was nooit gelukkiger dan wanneer ik hen voedde en liefkoosde. Deze eigenaardigheid van mijn karakter groeide nog met de jaren en toen ik volwassen was, werd het tot een van mijn voornaamste genoegens. Hun, die hun genegenheid aan een trouwen en verstandigen hond gegeven hebben, hoef ik niet den aard of de innigheid van het genot te verklaren, dat men hieruit trekken kan. In de belanglooze liefde van een dier, in zijn zelfopoffering is iets dat onmiddellijk tot het hart spreekt van hem, die dikwijls in de gelegenheid was de armelijke vriendschap en de öm te blazen trouw van den mensch te beproeven.

Ik trouwde jong en was gelukkig in mijn vrouw een natuur te vinden, die met de mijne overeenkwam. Ze merkte mijn neiging voor deze huiselijke gunstelingen op en verzuimde geen gelegenheid mij zulke vriendjes van de aardigste soort te verschaffen. We hielden vogels, een goudvisch, een mooie hond, konijnen, een klein aapje en een kat.

Die laatste was een opvallend sterk en mooi dier, geheel zwart en wonderbaarlijk verstandig. Wanneer ze over zijn verstandigheid sprak, maakte mijn vrouw, die in wezen niet weinig bijgeloovig was, heel dikwijls toespelingen op het oude volksgeloof, dat alle zwarte katten voor vermomde heksen aanzag. Niet dat ze dit altijd ernstig meende, — en wanneer ik de zaak vermeld doe ik het alleen omdat me dit juist op het oogenblik te binnen schiet.

piuto — dat was de naam van de kat — was mijn lieveling, mijn makker. Ik alleen voedde hem en hij volgde mij in huis waar ik ook liep. Het was zelfs niet zonder moeite dat ik er in slaagde hem te verhinderen mij op straat te volgen.

I

Sluiten