Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

slonken als sneeuw voor de zon. Ten slotte was er een nieuw instinct in hen geboren, om zich te verspreiden, de oude, veelbegane paden te vermijden om nieuwe weide-gronden te zoeken in verder gelegen dalen en bij kleine stroompjes, die de voet van den blanke nog niet betreden had. Maar tot nu toe was het niet meer dan een groeiend instinct, te zwak en te vaag nog om de koppige horden te beïnvloeden. Het was te laat geboren. Hier en daar weerstond een klem troepje — misschien een half ozyn wijfjes onder aanvoering van een ruigen stier, die levendiger en vlugger van geest was dan zijn makkers — den roep tot verzamelen en zocht een anderen weg tusschen de begroeide velden. Maar de rest, schoon niet op zijn gemak, zonder er de reden van te begrijpen, gehoorzaamde aan den ingeboren drang en verzamelde zich tot dat de

En'tnn t T ZWart Z3gen Van hun aantal, naar het 2SZ tod»

. ?e horde ,der reusachtige landverhuizers vormde met een aanééngesloten massa, zooals het iemand, die van af een afstand en van op een hoogte op neer gekeken had, zou hebben toegeschenen. Ze was samengesteld uit ontelbare kleine kudden," elk bestaande uit een dozijn tot dertig of veertig bisons. Ieder van die kleine groepjes was onafscheidelijk verbonden, onder leiding van twee of drie oude stieren en zorgde er steeds voor een zekeren afstand te bewaren - smal maar merkbaar — tusschen zich en de omringende kudden. Maar al de kudden richtten zich eensgezind naar het Zuiden, dan eens voorttrekkend, dan weer rustend, daarna weer verder gaand, alsof ze bestuurd werden en onder het bevel stonden van één hoofdleider, die onvoor-

Sluiten