Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ervaring geleerd, vielen altijd de buitenzijden der kudden aan; en hij kende de tactiek om zelfs den gevreesden donder en den uitbarstenden bliksem hunner geweren te ontkomen.

Voor het oogenblik waren echter geen dier menschelijke vijanden in de nabijheid en de troep volgde zijn zuidwaartschen opmarsch, loeiend en alles vertrappend, zonder eenige stoornis. Op dit gedeelte van den trek vertoonden zich noch Indianen, noch blanken. De herfstdagen waren zonnig, onder een zacht vervloeienden hemel. De herfstnachten waren koel met een opwekkende vorst en in de rose frischheid van den dageraad rees een nevel over het land, die opsteeg uit de tallooze blazende neusgaten en de berijpte, dampende manen. Voedsel was er overvloedig, de groote stieren voelden zich dapper en strijdlustig en niets leek onwaarschijnlijker dan dat eenige ramp kon overkomen aan zulk een machtigen en onoverwinlijken troep. Toch voelde Bruine Stier zich niet op zijn gemak. Van tijd tot tijd verhief hij zijn roodgerande neusgaten, snoof in alle richtingen den wind op en onderzocht spiedend de toppen der heuvels aan zijn rechterzijde, alsof het onbekende gevaar, dat hij vreesde, vermoedelijk van dien kant moest komen.

Naarmate de eene dag na den anderen verstreek zonder dat er iets gebeurde, verdween langzamerhand de vage angst van den troep. Maar Bruine Stier, met zijn grooter verstand, of zijn wellicht verfijnder aanvoelingsvermogen, scheen juist meer bevreesd en meer waakzaam te worden. Die voortdurende spanning werkte ongunstig op zijn humeur en zijn klein troepje volgers werd bijeengehouden met een strengheid, die ze op dat oogenblik, wel eens deed twijfelen aan het nut van dien maatregel.

Sluiten