Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Het gezicht boezemde hem geen belangstelling in, maar daar het de heele vlakte achter hem bedekte, kon hij het niet ontgaan wanneer hij achter zich keek. Vóór hem lag de weg vrij. Ver voor zich uit aan den rechterkant zag hij bosschen en rotsige hooglanden en daarachter, purper blauw, een rij onregelmatige heuvels. Daarheen leidde 'hij zijn kudde, zonder ze een oogenblik voor rust of voedering te gunnen, zoolang de slachting op de vlakte nog zichtbaar was. Maar dien avond graasden en sliepen zij de weinige eenzame overlevenden der verdwenen myriaden van hun stam — rustig in een welig met gras begroeid dal tusschen de heuvels.

Sluiten