Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ook deze heeft met haar slagtanden weten te treffen, want uit een lange, diepe wonde stroomt het bloed van het hert op den omgewoelden bodem.

De pijn geeft het hert nieuwe krachten en met onwederstaanbaar geweld dringen de horens wederom in de ingewanden van zijn tegenstander.

Een stervenskreet schoot tegen den boschrand. Een laatste blik vol haat treft nog den vijand. Dan valt de zeug en sterft.

Vol woede vertreden de hertenhoeven het doode lichaam, vertrappen het en dan, als tot zichzelf gekomen, wendt het edelhert met afkeer den schranderen kop af en gaat met statigen tred en triomfantelijke blik naar de beek om zich te baden.

Tot in het midden der beek begeeft het zich en dan, als een verzuchting na zwaren strijd, heft het den kop vooruit en uit den half geopenden mond schalt een kreet van victorie.

Dan buigt het den kop en met lange teugen zuigt het het verkoelende water op.

De stralen der maan beschijnen dit bekoorlijke tooneel; geen klank wordt in 't woud gehoord; 't schijnt wel of alles onder den indruk is van dit nachtelijk schouwspel.

Zachtkens dansen lichtende parelen op het kringelende watervlak, en dan ruischt als een verzuchting na lang zwijgen het zomerkoeltje door het loover der berken en zet duizenden mondjes aan 't babbelen.

Sluiten