Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Er kwam een einde aan den oorlog tusschen de menschen en daarmee kwam het ongeluk over Poupah. Geen gevangenen meer, dus ook geen gras m.an: d/e aangewezen werd als hoofd van de stad, had kinderen; hy was niets op Poupah gesteld

en, °°1d1em den eersten den besten aan, die hem wilde hebben.

Maar Poupah vond geen baas: hij was te duur in den kost. Men zette den uitgang van zijn verblijfplaats wijd open. Hij liep niet naar de jungle,

In'die hij °p zij" ^

Als men dat groote gevaarte zag, dat geen gebruik maakte van de hem geboden vrijheid, maar beurtelings listig of bedaard nieuwsgierig menschen en dingen opnam, op gevaar af er zijn vrijheid bii in te schieten, had men haast kunnen denken, niet

Rph^ï^ 8611 ,antenbrem te doen ^ hebben.

SiMTnnTanneer J ZVn Slurf in den wind

jn groote ooren waaiervormig uitspreidde, zich °P f £?.aats zelJ h,efn en weer stond te schommelen, alsof hy een denkbeeldigen telgang uitvoerde, en zich tegen boomen en heiningen schuurde om zich te bevrijden van de teken en paardenvliegen die zich vastgehecht hadden aan zijn ternauwernood gerimpelde huid. Dan deed hij precies zooals de olifanten die duizende jaren lang met hun schome gang heel Afrika hebben doortrokken, terwijl zij den slurf in den wind steken, de ooren waaieryornug uitspreiden en zich langs boomen schuren totdat zij zich op zekeren dag in een moeras neerleggen om te sterven.

Poupah had geen slagtanden en verwachtte in et geheel niet, dat er aan weerskanten van zijn een te voorschijn zou komen, maar reeds droeg

Sluiten