Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zich langer om dien hoop zwart vleesch, die daar in het volle zonlicht in elkaar gezonken lag.

De verzengende zomerwarmte omgordde Poupah's lichaam en gaf vorm aan de droomen van ziin schedel.

Als door tooverslag was Poupah zelf en ook zijn bestaan veranderd. Plotseling is hij de grootste van alle olifanten geworden en tegelijkertijd de lichtste. Zijn geest was losgemaakt van zijn gewone begeerten en voerde hem in een wonderland, waar de vlakten bedekt waren met verrukkelijk gras, zoo zoet als suiker. Duizende en duizende olifanten met reusachtige slagtanden sloegen hem gade, terwijl hy graasde, en daarna baadde en zonder ophouden uit een ontzaglijke rivier een prikkelende en tegelijk honigachtigen drank dronk.

In zijn droom waande Poupah zich koning en begaf zich plechtig van de eene provincie naar de andere, maar zonder dat hij moe werd, zooals vroeger, in de dagen dat hij met zijn moeder meeliep.

Poupah was zoo vlug als water en voelde zich wonderlijk gelukkig en machtig.

Toen hij midden in den nacht wakker werd, was hij alleen; de vlugheid uit zijn droom was verdwenen. Hij hervond zijn verstijfd lichaam dat loodzwaar bleek toen hij wilde opstaan. Toch slaagde hij er in, op de been te komen en zonder zijn slurf in den wind te steken, draafde hij naar zijn verblijfplaats met slappen buik, terwijl slurf en staart op twee natte touwen leken en zijn ooren ook slap hingen.

De tijd, die nu aanbrak, bracht hem beurtelings genot en ellende. En wat hij ook bracht, — het waren dagen van schande voor dien zoon van den

Sluiten