Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zij zien, vervult hun met verbazing. Een palmboom roept den anderen toe:

„Hï! Hï! Een termietenheuvel op stap! Dat hebben we nog nooit beleefd!"

Een andere palmboom antwoordt:

„Hi! Hi! 't Ongeluk is in het land gekomen!"

Dan zwijgt alles weer. Maar honderde paren kastanjebruine oogen kijken van hoog boven den grond naar beneden op de grauwe massa neer. En aller kelen zijn dichtgeknepen van angst.

Geprikkeld door die ongewone geluiden heeft Poupah den kop opgeheven en is opgehouden met kauwen: ,,Die hinderlijke gediertes daar in de hoogte kan men niet eens vertrappen of met de slurf doodhameren!"

Intusschen buigen zich de twijgen met hun groene loten, de struiken roepen hem en de honger maak een heviger verlangen in hem wakker dan de lust naar vuurwater.... Met één zwaai rukt Poupah een bosje uit. Maar met een schok van zijn groot lichaam laat hij het groen los en springt eerst rechts, dan links. Een klein dier is plotseling opgedoken uit een gat: een rat, die onder het boompje zijn schuilplaats had, is opgeschrikt uit zijn slaap!

Doodsangst bevangt Poupah. Hij weet niet wat er gebeurt. Het is geen gekheid! Hij weet niet, dat er in de wildernis nog iets anders leeft dan die hooge grauwe massa's, die er ronddwalen. Poupah is bang. Zijn flanken trbkken zich samen. Hij vouwt zijn slurf op en legt zijn ooren plat. De wereld is vol verrassingen....

Poupah wijkt naar andere poorten van het bosch, waar dichter duisternis dan die van den nacht heerscht.

Sluiten