Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

den gelijk die blauwe damp» die zich als een wade spreidt over dorpen en over de dalen rondom de dorpen en dien bij het aanbreken van den morgen de geesten van den nacht komen aflossen.

Den volgenden morgen stuitte de personentrein, die naar het hoogland vertrokken was, bij den vierden wissel. De totoks grepen naar hun geweren. Een van hen — van de soort, die van pure schrik en ontroering de tamme hinde van meneer den hoofdadministrateur morsdood schiet — zei tot zijn medereizigers: ,,Wat een land toch! Stel u voor, de olifanten komen tot op de stationsemplacementen

Hoog aan den hemel vloog een groote menigte sombere vogels en vormde geleidelijk een trechter, waarvan de punt het hoofd van den troep vormde. Gieren en maraboes, beide groote liefhebbers van doode dieren, riepen uit: „Heerlijk vleesch! Volop vleesch!" Bij tusschenpoozen scheidde een van hen zich af en schoot loodrecht naar beneden, om de vorderingen op te nemen, die de arbeid maakte. Sjouwers waren bezig, met touwen en hefboomen het lijk van Poupah van de spoorlijn op den grond te trekken, op den weg, dien zijn voorouders beheerschten sinds onheugelijke tijden, toen de mensch nog slechts bestond in het goddelijk plan.

Sluiten