Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dampige uitstralingen van de gloeiende azuren zee. Slechts af en toe drong het tot hen door, een spel van licht en schaduw herinnerde hen eraan, dat naast hun bank een hert in zijn erf op en neer liep en ze dus in een dierentuin vertoefden.

Het plaatsje dat weinig kosten aan het dierentuintje besteden wilde, was echter niet weinig trotsch op zijn „Jardin Zoologique . Door de week kon men de menschensporen op de met schelpen bedekte paden volgen, maar des Zondags kwamen de bewoners van Canty-sur-Mer zelf om de vreemdelingen, die hun goede gaven zoo snood versmaadden, te vervangen. Dit was trouwens kenschetsend voor Canty-sur-Mer: de inwoners troostten zich voor de achteruitgang van hun plaatsje door zelf kalm en genoeglijk te profiteeren van wat voor de vreemdelingen bestemd geweest was. Alleen het Café de Paris, het kur-gasten café meden ze, omdat er niet gekaatst en gekegeld worden kon, en in het Café du Commerce bespraken de notabelen van het stadje de seizoenkansen van dit Café de Paris.

Deze notabelen: dokter Loiseau, notaris Antonini, Mr. Cantonneau, Sansonnet de manufacturier, Paul Levantini de schrijver, die zóó veel verdiend had dat hij van zijn beroep kon uitrusten en zich in Canty-sur-Mer teruggetrokken had, vormden ook tezamen de Bestuurscommissie van den Jardin Zoologique, die, wat zijn bloei niet ten goede kwam, een stedelijke instelling was.

Maar wat wisten deze beheerders, die eens af en toe des Zondags naar den tuin gingen en zich dan, om voor vrouw en dochter met hun macht te pronken, voor het publiek gesloten binnengalerijtjes lieten'openmaken, van dien tuin! Hun inspecties leid-

Sluiten