Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oud-bestuurder, dokter Loiseau. Die klopte hem vriendelijk op den schouder, keek hem in de oogen en vroeg: „Wel Jean, ken je me nog?" ,,Pour sür, pour sür!" „Wie ben ik dan?" „Jacquot, mon orang-outang", grinnikte de oude.

De dokter, die toch wist dat Jean kindsch was, voelde zich een weinig beleedigd. „Maar Jean, kijk eens goed!" Er ging den ouden oppasser een licht op. „O, dokter Loiseau", zei hij onverschillig. Toen spoog hij op den grond en Loiseau met de hand een slordigen groet gevend, zei hij ,,'k Ga naar m'n orang-oetan, 'k heb nu geen tijd!"

Sluiten