Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

— As d'n kloek ze mar nie kepot makt!— zei Leneke. Of as t'r nou mar één uitkumt, veur wie is ie dan?

— Dan vat ik 'm en dan kunde gij de eieren allemaol allinnig hauwe! —

— Neeje da duu 'k nie; lao've'm dan mar same hauwe en de èiere ok!

— En dan gaon ve'm temme en meschien dat ie wè fluit ok! —

Maar Leneke had zich al omgekeerd en hoorde niet meer.

Bart ging den heelen dag nu weer langs en als hij bij 't kapotte potje kwam, werd hij onrustig en bedacht, dat er misschien morgen wel iemand van 't spoor kon komen, of de veldwachter. — Hij soesde half in slaap en voelde zich moe en verdrietig, want morgen moesten ze al weer vroeg op en dan weer op school zitten.... maar dan opeens schoot 't hem te binnen, dat 't morgen Zondag was en den heelen dag niets te doen dan weer allemaal prettige dingen. Hij klapte met de tong van plezier bij 't idee en trok het laken over 't hoofd en dan keerde hij zich ook om en sliep.

Toen ze den volgenden morgen wakker werden scheen de zon al in breede strepen door de reten van de luiken.

Een lichtstraaltje speelde over 't kransje eieren en 't was nu nog veel mooier dan gisterenavond.

Ze kropen vlug de bedstee uit en wreven zich den slaap uit de oogen. Bart schoof het raam op en deed den grendel van de luiken.

Overal was 't een schittering van goud en groen, waar

Sluiten