Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zouw 'n grööte kjerl 't nog nie kunne uithauwe, zoo as 't daor spoekt!

Ze rilden er nog van bij 't idee, maar dan kwam langzamerhand een heerlijk gevoel van behagelijke warmte over hen en ze sliepen in, met 't rustige bewustzijn van veilig daar weer bij elkaar te liggen, in de groote, oude bedsteê. —

In den vroegen morgen, toen Bart wakker werd, zweefde er een vaag gevoel van iets heel akeligs door zijn slaperig hoofd. Hij rekte zijn stijven arm uit en trok 't deken wat vaster om zich heen om te zien of 't soms daarvan kon komen; maar de drukkende benauwdheid bleef.

Naast hem lag Leneke nog gerust te slapen; de lippen half geopend, zoodat de vochtig-witte tandjes er door blonken en 't blonde kroeshaar in een dichten bos om haar heen. Hij voelde, dat 't nog vroeg moest zijn en dan ging hij op den kant liggen om weer in te slapen. Maar nu stond 't ineens helder voor zijn oogen wat er gebeurd was en hoe boos vader zou zijn als hij 't merkte.

Op 't deeltje hoorde hij het geluid van klompen en nu werd hij vreeselijk bang en maakte Leneke wakker om samen te overleggen

Ze luisterden:

— 'k Geleuf da' moed' 't is..,. gaot 'r mar gauw uit en dan mot-te 't eiges mar vertelle en vraoge of da'se 't nie aon vad wil zége, want anders krijg-de op de rug!

Bart kroop zachtjes uit de bedsteê, maar meteen

Sluiten