Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

in zijn hemdsmouwen aan 't schaven, temidden van een berg van mooie witte en gele krullen.

Leneke lei 't pak op de schaafbank:

— Komplemente van moeder en hier was de overjas van oe, en ze het 'r 'n stukske brij in gedaon; dan zauw-de mar aon de vrouw vraoge, of die 't veur oe bakke wil 1

De knechts hielden op met 't werken en keken met welgevallen naar 't meiske met de frissche blozende wangen en 't aardige mutsje op de blonde krullen en maakten gekheid onder elkaar.

Bart was vuurrood geworden en nu werd Leneke plotseling ook verlegen en maakte beweging om weer weg te gaan.

— 't Had anders niks noodig! zei hij norsch; leg 't daor mar op de grond!

Leneke kreeg de tranen in de oogen; ze nam het pakje en lei het in een hoek op de krullen en dan ging ze haastig de deur uit.

— Nou, nou Bart, da's 'n aorig dingske; da's zëkes 't djernje van oe? plaagde een van de knechts.

Een ander ging op 't pakje af om 't open te maken:

— 'k Raoj da' ve de brij mar vas' gaon bakke!

Maar Bart gooide hem driftig een stuk hout naar

't hoofd en dan werkte hij zonder spreken voort.

's Avonds, toen hij het zakje met sigaren vond, kreeg hij opeens een vreeselijk berouw, dat hij zoo leelijk had gedaan tegen Leneke. Die kon er toch eigenlijk ook niets aan doen, dat moeder hem zoo kinderachtig behandelde.

Sluiten