Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

oor fluisterden. Overal werden de wijnschenksters gewenkt en bij de rokken getrokken om de glazen te vullen en de tabakswolken stroomden in dikke kolommen door de hooge valraampjes naar buiten.

Bart zat met een dikke tong onzin te vertellen tegen een aardig donker meisje tegenover hem, dat stikte van 't lachen, omdat hij zoo dwaas deed. Hij wilde haar bij den arm grijpen, maar ze trok zich terug en 't wijnglas viel met een smak op den grond.

De meester sloeg nijdig met de liniaal op de tafel en nu bleef hij suf voor zich uit zitten staren.

Dan opeens zag hij hoe Leneke met afgetrokken gezicht stil naast hem zat en hij aaide haar zacht over de handen. — Hè-de gin schik m'n djernje? Hier, vat aon, drink is 'n bietje wijn!

Hij was nu erg lief en schoof dicht naar haar toe en ze dronken samen uit 't zelfde glas. Hij wenkte om 't glas weer te vullen, maar de schenkster wilde niet meer geven en nu schonk hij over uit de glazen van de andere meisjes.

't Liep nu ten einde; de kleine kinderen waren achter in de zaal naar moeder gegaan en leunden met de oogjes toe tegen haar schouder, terwijl de meester het afscheidswoord sprak. Dan zongen ze nog een psalm en nu stonden allen op, rekten de stramme ledematen en de stroom van menschen ging voetje voor voetje de deur uit, naar 't voorportaal, 't Was daar een zoeken naar jassen en hoeden en mantels, en dan trokken ze druk pratend, in kleine clubjes of paarsgewijze naar huis.

Sluiten