Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Naast zich hoorde ze zacht snikken en toen ze verwonderd opkeek, zag ze, dat 't een bleek meisje was, met ingezonken oogen, dat de handen krampachtig gevouwen hield op haar schoot en zich met moeite inhield, om niet in tranen uit te barsten.

Ze vielen nu allemaal aan op hun boterham en toen ze 't op hadden las een van de dames een hoofdstuk voor uit den bijbel. Dan werd er gedankt en ging er een naar het orgeltje, aan 't eind van de zaal.

Ze zongen een gezang en nu stonden ze op en ging er een gedeelte van de meiden weg.

De anderen ruimden 't tafelgoed op en daarna bleven ze zitten luisteren, naar een van de juffrouwen, die met eentonige stem voorlas uit een boek.

't Was nu tijd om te gaan slapen en ze trokken twee aan twee, in lange rij, naar boven. Naast Leneke ging een groote, donkere meid, met mooie oogen, die haar zachtjes allerlei vragen deed en vertelde, hoe 'tertoeging.

— Nou jij bent 'r óók vroeg bij— wou ie je niet trouwen ?.... die laatste van mijn, dat was ,,'n meneer"; daar mot je 't van hebben.... toe ie wist dat 't zoover was, kon je naar 'm zoeken— de smeerlap!

Maar Leneke was bang voor haar en ze liet haar

maar doorpraten — En morgen komt de dokter om

je te onderzoeken dan zul je 't hooren, wanneer je

d'r aan moet!

— Mot je da' kind nou nog bang maken; 't is al erg genoeg voor 't schaap! hoorde Leneke zeggen en ze zag het bleeke meisje achter zich, dat had zitten schreien aan tafel.

Sluiten