Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

groot-speculant, wanneer er plotseling een daling of rijzing was gekomen.

— De pazefieke zijn wer lillik umlêëg gegaon, 't zal me a' wer 'n gulden of vijftig schèlen; afijn, 't is nog mar goed, da 'k d'r nie veul van heb gevatte.... en de Kans-Citij's, daor ik t'r letst 'n deil van ingeslaoge

heb, staon ten minste wer wa' béter!

Maar nu, den laatsten tijd, stond zijn hoofd er niet meer naar; de cijfers en al die wonderlijke namen schemerden hem voor de oogen en 't kwam hem kinderachtig voor, al dat rekenen en koopen, dat toch nooit kon gebeuren: „want 't kappetaol lag bij d'n nëtares, en die had 't alles sekuur veur 'm belegen in hiepeteeken en op 'tgemeint!

Hij sloot de papieren weer weg en keerde doelloos terug naar 't raam.

Op den. weg was nog steeds geen mensch of dier te bekennen en de schemering had al de dingen met dezelfde vuil-grauwe tint geverfd.

Uit het winkeltje van den bakker, aan den overkant van den weg, kwam een oud vrouwke, in een zwart schoudermanteltje gehuld. Met den arm hield ze een roggebrood vast tegen zich aangedrukt en tobde met haar groote parapluie tegen den wind.

Een paar arbeiders, huiverend in de dunne natte kleeren, met de handen diep in de broekzakken, keerden zwijgend naast elkaar van 't werk terug.

't Werd nu gauw-aan donker. In den winkel werd 't lampje boven de toonbank aangestoken en Margriet liep om 't huis om de blinden voor de ramen te doen.

Sluiten