Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

geldzaken aon de hand.... alhoewel da' gullie soort minsche daor wel nie veul mee te make zult hebben! zei hij venijnig.

Toen de meester weg was barstte hij los.

— Da's ins, mar nóóit meer! 'k Hè nog nooit zo'n akelik jonk gezien. Hè-de ooit van z'n léve zo'n Judas-achtige manier van speule gezien?.... En hij kan t'r niks van! A'k m'n eige nie zoo vernink vuil *) gemakt had op 't lest, dan had ie d'r gin één mir gewonne! En wa'n taól sprekt ie; 't is hSörs nie aon te heure!

— En al de segaore het ie opgerookt 't astrantige jonk! zei Margriet. Mar 't is al bijkans tien ure en mak oe eige nou mar nie' overstuur en gao nou mar nar bed toe!

Jefke kleedde zich uit en de kwaadheid trok langzamerhand weg.

Margriet blies de lamp uit, zette 't nachtlichtje naast de bedstee en slofte dan de krakende trap op, naar boven. —

Nu was 't doodstil in 't kamertje en Jefke lag moe op den rug en staarde naar den flauwen schijn van 't nachtlichtje, die door 't roodgebloemde gordijn van de bedstee drong, 't Schijnsel vloeide uit tot een verre, matte lichtvlek en de herinnering trok er in scherpe belijning de beelden van vroeger op samen, die daar opgelost zweefden in de duisternis....

Daar zaten ze; warm en gezellig, door dikke rook-

*) Vernink vuil = venijnig kwaad.

Sluiten