Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

dingen in een vliegenkast en daarboven, over het horretje, blonk onveranderlijk tusschen de vensterlijsten het nette, kleurige schilderijtje, van groene weiden in de verte, met links de smalle houten Lingebrug en rechts de boerderij van Weertjes, half verscholen in 't geboomte, met de stomphoekige hooiberg ernaast. — Wanneer 't groote uurwerk in de lucht den schaduwwijzer van 't middelste vensterschot over de werktafel gedraaid had, tot dicht bij het spijkerkopje in het midden, dan werden de handen van de werkers trager en deden voort met loome bewegingen aan den arbeid, waaraan ze bezig waren.

Uit gemakkelijkheid, om niet het horloge uit den zak te hoeven halen, of om te kijken naar de ronde zwarte klok achter hen, de eenige, die gelijk ging, was 't voortbewegen van die schaduwlijn langs de gaatjes en kerfjes in de werkbank, hun een vertrouwbaar uurwerk geworden, waarnaar ze den tijd, op enkele minuten nauwkeurig, wisten af te schatten.

Als de streep bij 't spijkerkopje was gekomen, hoorden ze de voetstappen van moeder, die schuifelend door de gang naderbij kwamen en in hun gedachten roken

ze al den lekkeren geur van de koffie; dan kraakten

de treden van 't kleine trapje en ze zagen zonder opkijken van terzijde de hand, die 't kopje naast hen neerzette:

— Asteblief Hent! Asteblief Heintje!

Ze knikten even met het hoofd en als ze de deur weer hoorden dichtgaan, legden ze de gereedschappen neer en zaten nu, met de beenen opgetrokken op de stoelsport en bliezen den warmen wasem voor zich uit,

Sluiten