Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

kijke! voegde hij er geheimzinnig aan toe en stond op om naar de werkplaats te gaan.

Heintje hoorde hem de gang door sloffen en de deur van het deeltje achter zich dichttrekken en dan stond hij op, rekte de armen en beenen en ging op de kruk van vader zitten en tuurde naar het eeuwig onveranderlijke uitzicht boven het horretje en naar de doode straat. Met lange tusschenpoozen kwam er een mensch of kind voorbij en in de stilte van het kamertje ging, luider nu, het rustelooze getik van de klokken.

Dan opeens stond er een stil en hij luisterde even naar het gestorven geluid, waarvan hij nu pas den klank hoorde in de ontstane leegheid — als 't leven van een onopgemerkt schepseltje, dat even iemand voor den geest komt, door 't niet meer zijn; en dan vlood het ongemerkt weg in de regelmaat van de anderen, die rustig daarover gingen en kalm hun eigen werk afdeden, in den onveranderden levensgang.

Met de hand onder het hoofd bleef Heintje een tijd zoo zitten soezen en dan dwaalden zijn oogen onwillekeurig af naar de courant, die uitgespreid op de werktafel lag, met horlogeglaasjes en kleine instrumentjes overdekt.

lederen Maandag haalde moeder het verhavende, vies geworden blad weg en lei er het nieuwe exemplaar van „de Betuwe" voor in de plaats en heel de week door lazen en herlazen ze al wat daarin gedrukt stond. Hent 's morgens onder het werk door en Heintje 's middags, wanneer vader achter in de werkplaats bezig was. De eerste dagen van de week bleven al

Sluiten