Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

opzij schoven en zich aanmatigend opdrongen in de oogen. Heintje ging de kolommen langs, met langzaam bewegen van de oogen van boven naar beneden. Overal erboven „Te koop" of „Wordt gevraagd" en dan verderop daaronder: — Melkmeid Bouwknecht.... Aardappelen.... Een drachtige zeug.... Twee zware gelten.... Een partij voerbieten.... Dorschmachine... Opruiming... Hoestpastilles.... Stamboek, hengst Mazeppa.... Houtverkooping.... Een huis met erf en bouwland .... Een verschgekalfde koe .... Al die dingen leefden een ondenkbaar oogenblik op in zijn hersens en Heintje zag ze daar duidelijk voor zich staan, als levende wezens, ieder in een bepaalden vorm en houding.

— De dikke melkmeid, met de roode armen bloot uit de opgestroopte mouwen en den blinkenden emmer in de hand; de bouwknecht met de hand aan den ploeg, langzaam over den akker stappende en dan al die ronde, vetgemeste varkens; en de koeien met hun slaperige oogen, en de schichtige paarden, in dansend wiegen op de ranke pooten en al die andere dingen.

Ze trokken in bonte groepen aan hem voorbij en hij hield de hand een oogenblik voor het gezicht om het geschemer voor zijn oogen niet meer te zien. —

Maar nu op eens merkte hij, dat 't onder de hand laat geworden was en de versmalde lichtkolom schuin door 't raam scheen en over het blinkende nikkel van de wekkerklokjes in de glazen kast speelde. Hij haalde loom het locomotiefje naar zich toe en draaide met verstrooiden blik aan de raadjes en dan zette hij 't

Sluiten