Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

weer weg en lei de hand op de advertentie van de hoestpastilles, die hem een schor gevoel in de keel veroorzaakte, telkens wanneer hij ze, zonder het te willen, weer van 't begin tot het eind overlas, en staarde voor zich uit door het horretje naar een arbeider, die in de verte op het bouwland aan 't spitten was.

Achter in de werkplaats hoorde hij het kloppen van een hamer en nu zag hij in zijn gedachten vader daar staan werken aan zijn vreemde machines, achter in den donkeren hoek bij de schaafbank.

Een gevoel van spijtigheid kwam in hem op, wanneer hij eraan dacht, dat hij daar altijd buiten werd gehouden en heel den namiddag zoek moest brengen met die vervelende klokken en horloges, in plaats van mee te mogen helpen in de werkplaats. Want hij wist wel, dat 't niet de reparatie van het enkele stuk speelgoed, of 't lijmen van een portretlijstje of een harmonica was, waar vader iederen middag zoo druk aan werkte.

Wanneer hij er soms moest zijn om iets te vragen, dan hoorde hij hoe er een stoel voor de deur werd weggetrokken, en zag hij vader haastig iets op zij schuiven of wegbergen in de gereedschapkist, boven de schaafbank, maar hij deed, alsof hij daar niets van merkte, alsof hij geloofde, dat 't de gewone reperaties waren, waar hij mee bezig was.

Heel enkel, na verloop van lange tijden, kwam er eens wat te voorschijn uit de werkplaats: een boerenwagen, heelemaal uit snijwerk van sigarenkistjes gemaakt, die nu te pronk stond in t opkamertje, een duivenkooi, precies zou gebouwd als hun eigen huis,

Sluiten