Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

met ramen en deuren erin, en toen nog eens een molentje, dat aan 't draaien ging, wanneer 't op de kachel werd gezet, en dat was alles. Maar behalve dat, stonden er half afgemaakte dingen — vreemde instrumenten van blikken bussen en cylindertjes met zuigers, ijzeren en houten geraamtes met raderwerk en veeren en allerlei andere dingen, waarvan het doel niet te erkennen was en waar nooit iemand aan mocht raken.

Zoo dikwijls al, had hij 't zich voorgesteld, dat vader daar op een goeien dag binnen zou komen, om hem om raad te vragen, maar altijd bleef hij daar maar op zijn eentje van alles probeeren, zonder dat er ooit iets klaar kwam. Dat was overal zoo mee. — Van alles beginnen, maar zoo gauw 't niet wilde vlotten, 't weer laten liggen en wat nieuws probeeren.

En Heintje wist van zichzelf, dat hij niet zou rusten voor 't klaar was, wanneer hij eens iets overlegd had. Zelf had hij al zooveel dingen uitgevonden! Sommige stonden al netjes afgewerkt, klaar in zijn hoofd — een klok, die tegelijkertijd de dagen van de week aangaf en dan een horloge, waar op een bepaalden tijd een knopje uitkwam, dat iemand tegen het lichaam aandrukte, om hem aan 't een of ander te herinneren. En dan waren er nog verschillende dingen, waar hij nog aan bezig was om ze verder uit te werken.

Hij hoefde de hand maar voor het voorhoofd te houden en meteen kwam het daar, zoo maar vanzelf, voor hem te staan en 't was of 't, met het tikken van de uurwerken, hem werd toegefluisterd, hoe 't alles in elkaar moest worden gezet.

Sluiten