Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zuiver waor! 'k Zij altijd al zo'n bietje aon 't uitvijnde

gewest; mar 't is 'n moeljik wérk!

Gedurig meinde-n-ik al, da'k d'n een of andere mësien nou is veur goed in mekaore had, mar dan dog d'r dit wêêr nie van en dan da wêêr nie' en dan

ha 'k d'r ok a' wêêr zat van 'k Zal ze oe mè' 'n

keer wel is laote kijke! Mar nou veur 'n pöske,

toe 'k naor de kjèrk mos, urn de klok in order te make, toe was 'k daor krek bij 't brandspuithuiske, en toe zit Pietje Verduin mit de kar mè steen' vas' in

de modder 'n eindweegs de grune wèg in; — 'n

paor kjerls weure d'r aon 't douwe en Pietje bij de speke van 't rad —

Nou en toe de kleine jong van 'm, die lag boven op de steen' en hong mit de kop umlêëg en zoo holp ie mee trekken aon de speke.... Eén, twee— één,

twee! en huup-sik daor gonk-tie wer veuruit! —

En toe ha 'k 't op ins vêür de kop staon!— 'k Doch: „Jungske, a' gij nou is wa' meer murf ien de botte

had en dan mar altijd aon de speke dauwe; dan

had-de insgeheel gin pjerd mêêr van noode! —

't Was eigelik vrimd, da 'k da' zoo doch', want 't was toch mar 'n kleine jong!.... Nou en toe'k da'nou één keer in de kop ha', toe hè 'k daor mar aldeur over loope te prakkeziere — Ers ha 'k gedoch' um d'r 'n handvat aon de raoj te make, krek as bij 'n koffiemeule za'k mar zége, en dan mar draaie! Mar dan zou-de d'r toch ok al verbaösd slech'bij kunne komme— En toe prakezierde ik d'r wêêr bij' um 't mit de been' te doen, umda' ge daor toch ok a' wêêr nie zo' gauw muuj

Sluiten