Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Ze lazen het wel tienmaal over en stelden zich voor hoe die mijnheer er uit zou zien, en wat hij er van zou zeggen en ze voelden zich trots en plotseling ver verheven boven de andere dorpsmenschen, nu ze in de stad een bespreking zouden hebben met een geleerden heer, over zulke gewichtige aangelegenheden.

De volgende week begonnen ze de machine aan alle kanten met planken te omtimmeren, tot alleen nog de stuurboom er bovenuit kwam en achter de beide bankjes en de buitenste wielen. Onderaan spijkerden ze er rondom heen strooken zakkenlinnen en 't leek nu een vreemdsoortige, breede bokkenwagen, of een groote kist, die laag bij den grond op wielen voortrolde.

En nu eindelijk stond de machine netjes geel geverfd, met — H. & H. S. — in groote drukletters aan een der zijkanten erop, kant en klaar in de werkplaats en Hent en Heintje liepen doelloos heen en weer van het kamertje naar de werkplaats met het zenuwachtige, halfvoldane gevoel van kinderen, op St. Nicolaasavond, wanneer de presentjes al zijn ingepakt en die nu loopen te wachten, tot de pret zal beginnen.

Ze zetten zich aan de werktafel en begonnen een paar horloges te repareeren om degenen die 't ergste opspeelden tevreden te stellen, want de menschen maakten zich nu hèüsch kwaad en vloekten, dat 't niet om aan te hooren was, wanneer ze eiken middag weer tevergeefs kwamen. Maar 't wilde niet vlotten en telkens zagen ze weer vóór zich den mooien, blinkenden wagen en ze roken in hun gedachten met wellust den

Sluiten