Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ruste! Maar achter hem barstte de jongen uit in

een schaterlach:

O, Mane! Marie!.... riep hij, zich op de een slaande van plezier. — Hij heeft een groot gat m z'n broek!.... kijk; je kunt het wit d'r doorheen zien! Marie proestte het uit, als ze Hent

zag, die zich vuurrood overeind richtte en niet wist wat hij voor een gezicht moest zetten.

— Wil ik het gauw evetjes met een paar steken bij mekaar halen ? vroeg ze vriendelijk, wanneer ze eindelijk weer wat tot bedaren was gekomen.

Maar nu vloog Heintje ook het bloed naar het hoofd en Hent trok barsch de mondhoeken naar beneden.

— Das gin wérk, da' jou zou passé, juffertje! zei hij verontwaardigd en dan ging hij met Heintje de straat op.

Foei, foei, wa'n astrantig vrömmes! zei Hent, als hij het hek achter zich hoorde dichtvallen. — Ze zouw 'tsekuur gedaon hebbe!.... 't Is toch bedroevelik veur zöö'n jonge djern!

Hent lei de handen over elkaar achter den rug, op de plaats, waar de scheur zat en ze kuierden nu langzaam, naast elkaar, de straat uit.

-As 't mar dreug blijft! zei Heintje bedenkelijk met het hoofd naar boven duidende, waar kleine lichtgrijze wolkjes over de blauwe luchtstreep dreven tusschen de beide huizenrijen.

Onder het voortloopen dachten ze er over, wat een ellende het zou zijn dien langen weg naar huis te moeten trappen, wanneer het ging regenen en de wegen

Sluiten