Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

gezien was. Toefden sommigen lang, anderen zag men betrekkelijk spoedig terugkeeren, niet weinigen met grootere en kleinere pakjes beladen, maar om later op nieuw een kijkje te nemen. Op den weg door het dal hield de een den ander staande en 't was duidelijk dat de Fancy Fair het onderwerp van den dag was. Wie er geweest waren, wekten anderen op te gaan. Het was ook inderdaad de inspanning van eene wandeling langs den Oberen Waldweg naar den Schatzalp of van een uitstapje naar het Sartigdal, zelfs naar de Züge, waard.

De groote conversatiezaal van het Curhaus, verbonden met de door een glaskoepel verlichte passage, was voor het doel herschapen in een kermisplein, met kramen en tenten van onderscheiden soort.

Zoodra men binnenkwam, werd men lastig gevallen door iemand — men zou zweren een echte kermisvent — die beweerde, dat in zijn tent het grootste wonder van menschelijke in Davos opgedane kracht te zien was, terwijl hij om de aandacht van het publiek te trekken, zoo nu en dan beukte op een reusachtig groote trom. Het kostte maar één franc. In de tent nam een tenger meisje, een der zwakste patiënten, met het grootste gemak in iedere hand een iooo ponds-gewicht van den vloer. De schijn bedroog natuurlijk, maar de Diaconessenkas was weer i franc rijker.

Daar naast was een kiosk, waar twee keurig gecostumeerde Dames, in het Curhaus zeer gezien, Edelweisz verkochten, benevens kaartjes voor eene tooneelvoorstelling, die dien avond zou worden gegeven, voor slechts 2 francs. Zij verkochten de bloemen en billetten echter geregeld voor minstens j a 10 francs.

Sluiten