Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

beide kinderen sliepen, lag Frans te huilen onder de dekens en snikte, hij wist zelf niet waarom. Laat sliep hij in en werd om 7 uur weer wakker gemaakt, want zijn strafwerk was nog niet klaar.

Daar brak een betere tijd voor hem aan. Oom Karei, de jongste broer van zijn gestorven vader, was getrouwd. Diens jonge vrouw voelde zich van den eersten dag af aangetrokken tot den kleinen schuwen knaap. Frans was door zijn moeder een paar maal met een boodschap naar tante Lisa gestuurd en voelde zich spoedig bij haar op zijn gemak.

De jonge mevrouw Franken werd in het kleine industrie-stadje voor heel geleerd gehouden, omdat ze een paar examens voor onderwijzeres gedaan had. Frans' moeder was blij, dat ze zich met den jongen bemoeide en hoopte, dat de omgang met haar een gunstigen invloed op zijn traag verstand zou hebben. Ze verzocht tante Lisa toch veel met Frans te repeteeren en gaf haar volkomen volmacht over den luien jongen.

Maar tante Lisa repeteerde nooit. Ze vond vijf uur leeren genoeg voor een kind en bovendien was ze nooit met hart en ziel onderwijzeres geweest. Als Frans kwam, had ze altijd iets voor hem te timmeren of te knutselen ; ze kocht een verfdoos met twee penseelen, een voor haar en een voor Frans en dan kleurden ze oude modeplaten en vergeleken ze later wie het het mooist gedaan had; tante Lisa was wel vijf en twintig jaar, maar nog jong van hart. Frans bracht al zijn vrijen tijd bij haar door; hij verafgoodde haar. Eens, het was in Februari, dat ze in de schemering voor het venster zaten, kroop Frans dichter en dichter bij haar' en zette

Sluiten