Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Duitschen oorlog niets hunne zegevierende wapenen vermocht te stuiten en gansch Europa gebiologeerd, werkeloos toezag, hoe de Galliër vernederd werd, het niet daarheen geleid is geworden dat ook ons land in het nieuwe Duitsche Rijk werd opgenomen.

Dit kan eene op zichzelve staande meening zijn geweest; doch dat er in de jaren 1866—70 ernstig gevaar voor de kleine Staten heeft bestaan, evenzeer gedurende den oorlog, die een geheel ongedacht verloop heeft gehad, kan bezwaarlijk worden ontkend.

Toen het ontwerp-tractaat-Benedetti openbaar gemaakt was, ontving de Pruisische gezant te Londen eene depêche van Bismarck, waarin de verzekering gegeven werd dat Frankrijk onophoudelijk d e r g e 1 ij k e aanbiedingen gedaan had, en niet minder onrustbarend was de opmerkelijke verklaring van den Pruisischen premier zeiven: „dat hij grond had te gelooven dat, wanneer de belangrijke openbaarmaking van het beruchte ontwerptractaat niet geschied was, na de voleindiging van de Fransche en Pruisische krijgstoerustingen door Frankrijk het aanbod zou gedaan zijn, gemeenschappelijk aan de spits van een millioen weltoegeruste soldaten, tegenover het tot dusverre ongewapend Europa, de vroeger gestelde plannen uit te voeren; dat is, vóór of na den eersten veldslag vrede te sluiten op de grondslagen van graaf Benedetti's voorstellen, ten koste van België."

Dit zijn de woorden van een gezaghebbend staatsman als Bismarck; zijn antwoord op beschuldigingen, van de zijde der tegenpartij tegen hem ingebracht. Welke gevolgtrekkingen men overigens daaruit moge maken, het is aan geen rechtmatigen twijfel onderhevig, dat men zoowel

Sluiten