Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

zette het met een vertoon van mishagen op een scheefstaanden stoel in een hoek van de eetzaal.

De omstanders keken elkaar aan, doch niemand zeide iets.

Indien zij intusschen meende hierdoor voor goed van den schenker af te zijn, dan vergiste zij zich. De rozen waren slechts een inleiding tot een reeks van stoutmoedige galanterien; en het gebeurde van dezen middag was het eerste bedrijf van eene authentieke comedie.

In den loop der week kwam Johann Heinrich Weisse op een avond, tegen zonsondergang, met een hoogen hoed op, een paar splinternieuwe, paardekleurige handschoenen aan, en onder eiken arm een flesch, ons voorplein opstappen.

A riend Muller ontving hem met zeker luidruchtige vreugde en aanvankelijk verdiepten zich de twee mannen in een afzonderlijk gesprek. Maar na een half uurtje liet Muller wijnglazen aanrukken en noodigde, in naam van zijn gast, de dames en heeren uit, diens zelf bereiden bessenwijn te proeven.

Bessenwijn wordt door het duitsche vegetarisme als minder gevaarlijk dan druivennat beschouwd, o. a., zooals het heet, omdat men hem doorgaans meer onvervalscht kan krijgen. Deze was volkomen zuiver, daar kon de bereider voor instaan, en daarom was hij er op gesteld, in dit gezelschap van vegetariers, zijne waar te doen keuren.

Alle zetten het glas aan den mond en proefden met wat meer of minder lust en wat meer of minder kennis van zaken.

„Majoor Petersen is een kenner," zei Muller; „als

Sluiten