Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

Moeder Natuur is zoo vriendelijk voor hem, die haar een weinig weet te begrijpen.

Tusschen het lage kreupelhout op een tamelijk hoogen heuvel gezeten, laat men den blik over het landschap gaan; de nog heerschende koelte streelt de slapen; met onwederstaanbaren aandrang wordt men verlokt tot peinzen; waarover....? Een kanonschot in de verte doet eensklaps uit die mijmering opschrikken; dat schot in den ochtendstond, de plechtige stilte verbrekende, geeft een flauw begrip van de ontzettende gewaarwording, die zich moet meester maken van de vreedzame landbevolking, wanneer eensklaps de fakkel des oorlogs wordt neergeslingerd in een liefelijke landstreek om alles in een vuurpoel te herscheppen, en het kanongebulder weergalmt in oorden, waar men in landelijken eenvoud leeft, zonder zich ooit bekommerd te hebben om de kronkelpaden der politiek — en toch zal vroeg of laat de oorlogsgod daar binnenvallen, ongemotiveerd als de justitie in een bewaarschool. Het is de artillerie van Amersfoort, die vroegtijdig uitgerukt is en met zijn metalen monden dreunend onze pastorale bekoring verstoort. Of wel het is de eentonige reveille, die geslagen wordt, en die de manschap slaapdronken van het strooleger doet opspringen.

Maar wee, wanneer regen en wind samenspannen om het den bewoner der legerplaats onaangenaam te maken; wanneer het water in stroomen neervalt en men op een lager gedeelte in diepe rust ligt. Soms in minder dan een oogenblik is alles eene lagune, de grond geïnundeerd en de arme drommel, die op stroo ligt, plast in zijn drassige legerstede rond, letterlijk overstroomd. En is

Sluiten