Geen zoekvraag opgegeven

Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

ter nauwernood tegen wind en regen beschut uit den slaap wordt opgeschrikt. Eenmaal heb ik zulk een strijd der elementen bijgewoond, die mij trots alle kalmte en alle physica ter wereld schier het bloed in de aderen stollen en een onloochenbaar heimwee naar de stad mijner inwoning gevoelen deed.

Dat is de keerzijde van de medaille.

Dus ongeveer schetste ik jaren geleden die indrukken, op de heide bekomen, en nog altijd staan zij levendig voor den geest en bezwaarlijk zoude ik ze anders weten weèr te geven; zooals menige episode uit het krijgsmansleven den oudgediende onuitwischbaar bijblijft, zelfs niet verflauwt.

Wanneer iemand, die in de stad een logeabel huis met tuin bewoonde, waarvoor hij een niet onaardige huur betaalde, alsmede voor deuren, vensters, haardsteden en meubilair eene alleszins voldoende belasting met de noodige opcenten voor Rijk, Provincie, Gemeente, Wijk en Buurt; wanneer iemand zoo'n geriefelijk^ woning ging verlaten om ergens midden op de hei in een armzalige tent ol hut te gaan verblijf houden, dan zou men dien man een zonderling noemen, misschien wel gek verklaren en ernstig er aan denken, hem onder curateele te stellen.

Maar den militairen ingenieur, als hij het voorrecht geniet, bij de genietroepen te worden geplaatst, overkomt dit geregeld ieder jaar; onverbiddelijk wordt hij in 't hartje van den zomer uit zijn huis gehaald en naar de Zeisterheide gedirigeerd, om daar een paar maanden als in de wildernis een nomadenleven te leiden; in een strooien hut, waarin men juist even overeind kan staan en waarvoor een landlooper den neus optrekt;

Sluiten