Tekst
Onderstaande tekst is niet 100% betrouwbaar

tafel — dit werd alleen gedoogd op zéér bijzondere feestdagen en wanneer de kampcommandant niet weduwnaar was of zwartgallig van aard — dan heerschte er een voorbeeldig decorum en een bal champètre besloot het festijn.

Maar ook zonder zulke buitensporigheden is het steeds gezellig, wanneer er een paar gasten aan tafel zijn; eene ongekunstelde gelegenheid om wat te blijven „plakken".

Er wordt levendig gebabbeld, oude herinneringen worden opgehaald, geschertst, gezongen, wanneer de hiertoe vereischte talenten aanwezig zijn zelfs op strijken andere, instrumenten gespeeld; maar wijselijk is, evenals door een zorgzaam gemeentebestuur geschiedt, het sluitingsuur van dit houten sociëteitslokaal hier vastgesteld in verband met het uur van de reveille.

De lichten moeten alsdan zijn uitgedoofd; alles rust uit van den vermoeienden dag en niets verbreekt de plechtige stilte op de afgelegen heide dan de nauw hoorbare tred der schildwachten, die rusteloos heen en weer gaande het kamp bewaken en hem, die tot de kleine kolonie mocht willen doordringen, minder gastvrij de bajonet onder den neus houden en, met de schorre stem van een waakhond, door hun „Werda" verschrikken.

Is er niets bijzonders te doen en de weersgesteldheid gunstig, dan wordt na tafel een wandeling gemaakt naar het huis ten Halve, het Tivoli van Soesterberg in onzen tijd bestond er nog geen Rots-oord met aspiratiën van een heibadplaats — of verder naar het huis

Sluiten